1-rlch5ldcjtm7hw-cuklbba

De loyaalste coalitiepartner van de VVD

Verkiezingstijd breekt aan dus partijen stellen hun verkiezingsprogramma’s op en gaan op zoek naar geschikte kandidaten. Dit is spannend, want veel Kamerleden zouden er graag nog een periode aan vast plakken. Dit lukt niet altijd. Soms moeten ze plek maken voor nieuw talent. Bijvoorbeeld Lilian Marijnissen die uit het niets de derde plek op de kandidatenlijst van de SP bemachtigt. Maar meer dan eens is een partij een Kamerlid liever kwijt dan rijk. Denk aan Ad Koppejan en Kathleen Ferrier van het CDA. Zij waren een doorn in het oog van het CDA ten tijde van Rutte I. In 2012 verdwenen zij daarom prompt van de kandidatenlijst.

Afsplitsers hebben een andere uitdaging. Zij moeten zelf beslissen over hun toekomst. Je hebt ruwweg drie opties: je stapt uit de politiek, je richt je eigen partij op of je sluit je aan bij een andere gevestigde partij. Een aantal gaan voor de tweede optie: Ex-PvdA’ers Kuzu en Öztürk kwamen met hun eigen partij DENK. Ex-PVV’ers Louis Bontes en Joram van Klaveren richtten VoorNederland op. En ex-50plusser Norbert Klein wil met zijn Vrijzinnige Partij in de politiek blijven. Johan Houwers pleegde zetelroof, toen Halbe Zijlstra hem uit de fractie zette, nadat bekend was geworden dat Houwers was veroordeeld voor oplichting en valsheid in geschrifte. We kunnen veilig aannemen dat hij niet terugkeert in de politiek.

Dan blijft alleen Roland van Vliet over. Het lid dat zich in 2014 afsplitste van de PVV. Zoals de stukken nu staan, kiest hij voor de derde optie. Het is al lang geen geheim meer dat Roland van Vliet graag hoog op de kandidatenlijst van de VVD wil eindigen. Hij noemde de VVD al eens de enige liberale partij in de tweede kamer en flirtte al met de partij toen hij nog deel uitmaakte van de PVV-fractie. In die tijd ontkende hij in alle toonaarden ooit over te stappen naar de VVD, maar nu solliciteert hij zelfs openlijk via de media.

Wellicht minder bekend: Roland van Vliet is sinds zijn afsplitsing van de PVV dé grootste coalitiepartner van de VVD. Hij stemde altijd voor wetsvoorstellen van de coalitie. Maar opvallender, hij en de VVD stemden het vaakst samen bij moties en amendementen uit de kamer. Dat is opvallend, omdat hij vaker met de VVD meestemde dan dat de formele coalitiepartner PvdA dat deed. Hij was daarmee, zonder daadwerkelijk lid te zijn van de fractie, een zeer loyaal lid. Zeg maar het 41e lid van de VVD-fractie.

Of van Vliet het plotsklaps daadwerkelijk ineens heel erg eens is met de VVD of dat het zijn manier is om z’n loyaliteit te bewijzen, is op dit moment niets meer dan roddel en achterklap. Echter, het schetst wel een beeld dat een plek op de lijst van de VVD vooral afhangt van loyaliteit en dat zou nog wel eens kunnen werken. Met het huidige politieke klimaat heb je een stabiele, loyale fractie nodig. Want zoals al eerder bleek: iedere stem in de coalitie doet ertoe. De cynische uitleg is dat met fragiele meerderheden van één a twee zetels er geen ruimte is voor dissidenten en je ervaren loyalisten als Roland van Vliet, goed kunt gebruiken.